Historie

In 2007 bestond Van Olffen 100 jaar op deze locatie aan de Bisschopstraat 42 te Oldenzaal.

1Hier is te zien hoe het eruit zag rond de dertiger jaren. Waar de blitse bolide staat is het gedeelte waar de lunchroom was en het gedeelte daarvoor met de 2 bolle ramen was de winkel van de banketbakkerij. Op deze locatie is nu de IJscotheek gevestigd.

4

In 1907 begon opa in Oldenzaal een banketbakkerij. In 1925 werd dit uitgebreid met een lunchroom. Omstreeks 1933 kocht opa zijn eerste verticale bokvriezer waarmee toen z.g. banketbakkersijs gemaakt werd. Zoon Jan van Olffen nam samen met broer Herman in 1958 deze zaak over. Dan herhaalt de geschiedenis zich een beetje doordat zonen Hans en Thomas van Olffen in 1985 de banketbakkerij en lunchroom weer van Jan van Olffen overnemen. 2
Zij vertegenwoordigen alweer de derde generatie ijsbereiders en banketbakkers. In 1987 werd besloten om de ijsproductie verder uit breiden en een schepijsvitrine met assortiment met 24 bakken ijs werd aangeschaft. In 1989 ging Hans en Monique als echtpaar verder aan de Bisschopstraat met de banketbakkerij en lunchroom en ijscotheek. In 1990 stapt Thomas uit de VOF en start in 1998 een ijssalon in Almelo.

Verslaving
“Hoe kom je erbij om een ijszaak te beginnen?” is een veel gestelde vraag. Natuurlijk ben je opgegroeid in de wereld van food waarbij een speciale passie voor ijs ontstaat. Dit was niet moeilijk omdat het 24 uur per dag, zomer en winter, voor mij mogelijk was om van deze lekkernij te snoepen. Dus dan ben je een liefhebber…..of ijsjunk en je raakt verslaafd. Vele therapieën hebben mij nog niet van deze verslaving afgeholpen. In tegendeel deze passie was zo verslavend dat ik alle ins en outs van deze materie wilde weten.

Vele liters ijs later, niet alleen opgegeten liters, probeer je dat ijs te maken wat de meeste mensen het lekkerste vinden. Door ook fouten te maken (ervaring noemt men dat) kom je tot een resultaat wat aardig dicht in de buurt komt. Maar elke dag leer je toch weer bij. Een wijze uitspraak van een der grootouders was; “Je bent pas uitgeleerd wanneer alle vingers even lang zijn”.

Door goed te luisteren naar klanten en lezen van vakliteratuur en bezoeken van beurzen maken we een topproduct waarbij de beste grondstoffen verwerkt worden. Ons ijs is voor het grootste deel een roomijs type. Zelfs ons softijs is uit eigen keuken. Enkele soorten zijn sorbet ijs. Verder verwerken we geen eieren in ons ijs. Ons ijs moet binnen 48 uur verkocht worden zodat deze voortdurend aan de vers kwaliteitseisen voldoet.

Geschiedenis ijs (het pre van Olffen tijdperk)
Lang vóór het consumptie-ijs bekend was, maakte de mens al gebruik van ijs om spijzen en dranken te koelen. Vooraanstaande Grieken en Romeinen lieten sneeuw en ijs van de bergtoppen naar beneden brengen voor het koelen van gerechten en dranken. Dit gebeurde al vóór het jaar nul. Nu had dit natuurlijk nog weinig te maken met het ons bekende consumptie-ijs. De spijzen werden met behulp van sneeuw en ijs gekoeld, “ijskoud” gemaakt, maar niet bevroren. Recepten voor echt melk- en waterijs kwamen pas omstreeks 1280 na Chr. vanuit China in Europa terecht, meegebracht door Marco Polo. Er werd niet veel mee gedaan. Dit gebeurde pas, toen bekend werd, dat uit ijs en zout koudmakende mengsels gemaakt kunnen worden, waarmee werkelijk iets bevriezen kan. Deze ontdekking kwam vermoedelijk omstreeks 1500.

catherine-de-mediciHet zal omstreeks deze tijd zijn geweest, dat de kunst van het maken van een sorbet zich uit Arabië, via Constantinopel naar het westen verbreidde. In elk geval staat vast, dat Catharina de Medici, een Italiaanse prinses, in 1550 op een reis van Italië naar Frankrijk een recept voor het bereiden van consumptie-ijs bij zich had. En een poosje later was het een zekere Couteaux, die in Parijs een soort ijs maakte en verkocht.

Op een banket, gegeven door Koning Karel 1 van Engeland (omstreeks 1635), werd voor het eerst “cream-ice” (roomijs) opgedist, gemaakt door een Franse kok, die, volgens het verhaal een opslag van 500 Pond per jaar kreeg, indien hij zijn ijs exclusief voor de koning zou bereiden en het recept voor iedereen zou geheimhouden. Na enige tijd viel Karel in ongenade bij het volk en werd in 1649 onthoofd. Maar de bereidingswijze was inmiddels al lang hier en daar bekend. Want de kok, genaamd DeMirco, had zijn belofte niet gehouden.

Rondom 1660 werd in het Café “Procope” te Parijs ijs geserveerd gemaakt door de Italiaan Procopio Cutelli en in diezelfde tijd genoot men aan het hof van Lodewijk XIV van ijs in zeer verschillende vormen, vermoedelijk ook volgens Italiaanse receptuur.

Langzamerhand verbreidde het ijsverbruik zich naar de hoven van de Europese koningen, naar de woningen van rijke en machtige lieden en rondom 1780 bevatten vele toonaangevende Franse kookboeken enige recepten voor consumptie-ijs. Toch bleef het ijs heel lang een soort luxe, gereserveerd voor feestelijke gelegenheden en alleen bereikbaar voor welgestelde mensen. Het duurde nog lang voor het ijs in bredere kring bekend en geliefd werd.

Steeds zijn het vooral Italiaanse Aan woordenlijst toevoegen, afkomstig uit Napels, Sicilië en Venetië geweest, die meesters waren in de kunst van smakelijk ijs bereiden.

De ijsbereiding raakte ook in Amerika bekend. In 1774 werd door Phillip Lenzi in een New Yorkse krant geadverteerd met consumptie-ijs.

De echtgenote van US president James Madison serveerde ijs op een feest in 1813.

In 1846 werd in Amerika door Nancy Johnson een simpele handbediende ijsmachine uitgevonden. Hierbij werd al draaiend in een pekelbad een cilinder met ijscompositie bevroren. Een soortgelijke machine werd gepatenteerd op 30 mei 1848 door Young die deze machine de “Johnson Patent Ice Cream Freezer” noemde.